Dag 10 Corniglia – Riomaggiore

Hoewel ik niet echt een liefhebber ben, valt er best iets te zeggen voor espresso in de vroege ochtend. Het ontbijt in het hotel wat ik verblijf wordt nog niet geserveerd op het vroege tijdstip dat ik de deur uitga, dus onderweg naar het station loop ik een bar binnen waar ik een shot cafeïne neem en 2 heerlijke warme broodjes laat inpakken voor 3 euro (Kom daar in Nederland maar eens om).

Aangekomen in Corniglia staat de bus naar boven klaar om te vertrekken, ik hoef me niet lang te bedenken, ik moet nog genoeg klimmen vandaag, dus ik heb me lekker naar boven laten rijden in plaats van al die trappen weer op. 

De route langs de kust tussen Corniglia en Riomaggiore is afgesloten, daarom volg ik de paden over de berg. Je kunt goed merken dat deze minder goed onderhouden worden dan het betaalde en veel toeristische gedeelte dat ik gisteren gelopen heb. Lopen of wandelen kun je het eigenlijk niet echt noemen, het is vooral veel klimmen en klauteren. 

Na een flinke klimpartij kom ik op een prachtig beboste helling met een bron en daarna door de wijngaarden naar Volastra , een klein bergdorpje. Vanaf daar door de olijvenboomgaarden naar Manarola.

Vlak voor de afdaling maakt een Franse tv-ploeg opnamens ten behoeve van een documentaire over het behoud van de terrassencultuur in Ligurië. 

De terrassen zijn in de loop der eeuwen door de bewoners van de dorpen aangelegd en regelen de waterhuishouding in de bergen. Zonder de terrassen zouden de flora en fauna, het landschap zoals dat nu is en zelfs de dorpjes zelf niet kunnen bestaan. Omdat veel terrassen braak liggen en slecht onderhouden worden zijn de bewoners van Manarola een coöperatie gestart om gezamenlijk de terrassen te herstellen. 

Een dame uit Canada die met een wandelgroep meeliep had er spijt van dat ze gezegd had dat ze Frans sprak, ze werd meteen voor de microfoon getrokken. 
Manarola is een vrij uitgestrekt dorp. De kerk en het station bevinden zich ver boven het eigenlijk centrum. Omdat het pad naar Riomaggiore hier begint ben ik niet naar beneden gegaan. Ik ben wel even de kerk in geweest om het mooie roosvenster van binnen te bekijken. 

Tussen Manarola en Riomaggiore ligt de Via dell’ Amore. Wegens vallend gesteente is dit prachtige en gemakkelijke pad helaas afgesloten en ga ik opnieuw de bergen in. Maar als ik dat pad genomen had, had ik ook niet zo’n mooi uitzicht gehad

Dit was voor deze vakantie de laatste wandeling. Straks mijn koffer pakken en morgenvroeg met de trein naar Milaan. Vanaf daar ga ik met de stoptrein naar Tirano, via de Berninabahn naar Chur, door naar Zürich en met de City Night Line terug naar Nederland. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s